Τα ουσιαστικά στα τούρκικα χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες:

  • Σύμφωνα με τον τρόπο που σχετίζονται με το αντικείμενο:

     

  1. Κύρια ονόματα (Özel ad): Balkan, İzmir, Yunanistan…
      • Ονόματα ή επώνυμα ανθρώπων: Çağan, Ahmet, Lale…
      • Ονόματα χωρών, κρατών: İran, İngiltere, Belçika…
      • Ονόματα εφημερίδων, βιβλίων: Hürriyet, Vatan, Çalıkuşu…
      • Ονόματα ιδρυμάτων, συλλόγων, σχολείων, νοσοκομείων: İzmir Kız Lisesi, Kars Belediyesi, Numune Hastanesi…
      • Ονόματα γλωσσών: Yunanca, Türkçe, Japonca…

    Βάζουμε πάντοτε απόστροφο μετά τα κύρια ονόματα στις πτώσεις: İtalya’ya gittim (πήγα στην Ιταλία)

  2. Κοινά ονόματα (Tür adı): ev, dağ, güzellik…
    • Το κοινό όνομα μπορεί να είναι συγκεκριμένο: köpek havladı (ο σκύλος γάβγισε), gemi geliyor (το πλοίο έρχεται)…
    • Το κοινό όνομα μπορεί να περιγράφει ένα (μερικό) σύνολο: balık suda yaşar (τα ψάρια ζουν στο νερό)


  • Σύμφωνα με την ύπαρξη των αντικειμένων:
  1. Συγκεκριμένα ουσιαστικά (Somut ad): duvar, araba, kitap…
  2. Αφηρημένα ουσιαστικά (Soyut ad): uyku, dostluk, kızgınlık…


  • Σύμφωνα με τον αριθμό των αντικειμένων:
    1. Ενικός αριθμός (Tekil ad): Mersin, ağaç, yaprak…
    2. Πληθυντικός αριθμός (Çoğul ad): kelimeler, okullar, defterler…


Τα περιληπτικά ουσιαστικά (topluluk adları), υποδηλώνουν πλήθος ομοίων πραγμάτων: ordu, bölük, sınıf… Σχηματίζουν κανονικά τον πληθυντικό αριθμό: ordular, bölükler, sınıflar…