Ο σχηματισμός του πληθυντικού αριθμού στα τούρκικα είναι εξαιρετικά απλός. Πρόκειται για τις καταλήξεις –ler ή –lar, οι οποίες τοποθετούνται πλάι στη λέξη και προηγούνται από τυχόν άλλες καταλήξεις. Η κατάληξη του πληθυντικού καθορίζεται απ’ το τελευταίο φωνήεν της λέξης, με βάση τον κανόνα της αρμονίας των φωνηέντων:

  • Αν το φωνήεν αυτό ανήκει στην ομάδα των {a, ı, o, u}, τότε η κατάληξη του πληθυντικού είναι το –lar.
  • Αν το φωνήεν αυτό ανήκει στην ομάδα των {e, i, ö, ü}, τότε η κατάληξη του πληθυντικού είναι το –ler.

Παραδείγματα:
kelebek -> kelebekler, dükkan -> dükkanlar, ip -> ipler, kız -> kızlar, göz -> gözler, marangoz -> marangozlar, okul -> okullar, kuş -> kuşlar, kül -> küller

  • Οι καταλήξεις του πληθυντικού είναι χαρακτηριστικές, αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι και όλες οι λέξεις με αυτές τις «καταλήξεις» είναι στον πληθυντικό αριθμό. Για παράδειγμα η λέξη kiler είναι στον ενικό. Ο πληθυντικός της είναι kilerler. Ο αριθμός των λέξεων αυτών είναι ευτυχώς αμελητέος.
  • Ενίοτε και επίθετα δέχονται τις καταλήξεις αυτές. Για παράδειγμα güzel – güzeller.

Εξαιρέσεις:

Υπάρχουν γύρω στις 350 εξαιρέσεις στον κανόνα, που οφείλονται στην ξενική προέλευση των λέξεων.
saat -> saatler, cemaat -> cemaatler, harf -> harfler

parmakΓράψτε ένα (μη σύνθετο) ουσιαστικό ή επίθετο για να βρω τον πληθυντικό!


◊ Διαβάστε εδώ για τα σύνθετα ουσιαστικά.

Προσοχή – Σε ποιες περιπτώσεις δεν μπαίνει πληθυντικός αριθμός:

  • Σε ουσιαστικά που προηγούνται από αριθμητικά: üç oda, beş kitap, beş kilo
  • Μετά από λέξεις που δηλώνουν ποσότητα (π.χ. çok, az): çantada çok kalem var, burada az insan var




Ο πληθυντικός έχει και άλλες χρήσεις στα τούρκικα:

  1. Για τα κύρια ονόματα, έχει και την έννοια της οικογένειας, παρέας, ομάδας: Osmanlılar (οι Οθωμανοί), Selçuklular (οι Σελτζούκοι), Ahmetler (η οικογένεια του Αχμέτ),
  2. Για τίτλους συγγένειας, που έχουν πάρει κτητική κατάληξη 1ου ή 2ου προσώπου, περιγράφει όλα ή κάποια μέλη μιας οικογένειας ή το σπίτι τους: teyzenler gelecek (θα έρθει η οικογένεια της θείας σου), ablamlara gidelim mi? (να πάμε στο σπίτι της αδερφής μου;)
  3. Στις κτητικές καταλήξεις μπορεί να δηλώνει πολλούς ιδιοκτήτες: tek çocukları var (έχουν ένα παιδί), üç arabaları var (έχουν τρία αυτοκίνητα)
  4. Δηλώνει υπερβολή: yağmurlar yağdı (έβρεξε πολύ), çocuk ateşler içinde (το παιδί καίγεται στον πυρετό)
  5. Χρησιμοποιείται για (υπερβολική) ευγένεια (πληθυντικός ευγενείας – saygı çoğulu) : sayın bay evdeler mi? (ο κύριος είναι στο σπίτι;)
  6. Με τις λέξεις zaman και vakit δηλώνει μεγάλη χρονική διάρκεια: bir zamanlar futbol oynardım (κάποτε, για κάποιο διάστημα, έπαιζα ποδόσφαιρο)
  7. Με ουσιαστικά μπορεί να έχει την έννοια του περίπου: Sevim, on yaşlarında bir çocuktur (η Σεβίμ είναι ένα παιδί γύρω στα δέκα)
  8. Με λέξεις όπως sabah, öğle, akşam, gündüz, gece, yaz, bahar κ.λ.π. παίρνει την έννοια του κάθε: sabahları kahve içerim (κάθε πρωί πίνω καφέ), yazları tatile giderim (κάθε καλοκαίρι πάω διακοπές)