Είμαι

• Το ρήμα «είμαι» δεν υπάρχει στα τούρκικα. Στον ενεστώτα σχηματίζεται με τις καταλήξεις -(y)im, -sin, -dir (δεν χρησιμοποιείται ως «είναι» στην καθομιλουμένη), -(y)iz, -siniz, -ler. Το φωνήεν της κατάληξης καθορίζεται από την αρμονία των φωνηέντων. Για τη χρήση του -dir, διαβάστε το σχετικό άρθρο.
  
• Αν η λέξη τελειώνει σε φωνήεν, τότε μπαίνει το ευφωνικό γράμμα -y-: okuldayım, evdeyiz…
  
• Αν η λέξη τελειώνει σε ένα από τα άφωνα σύμφωνα, το -d- στο 3^ο πρόσωπο μετατρέπεται σε -t-: kitaptır, raftır, eştir…
  

• Η άρνηση του «είμαι» είναι η λέξη değil με τις καταλήξεις του «είμαι»:

• Η ερώτηση του «είμαι» σχηματίζεται με το ερωτηματικό μόριο mi (mı, mu, mü) στο κατάλληλο πρόσωπο:

* Για τη χρήση του -dir, διαβάστε το σχετικό άρθρο.

ΜΕ ΠΟΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙΣ;

Η σειρά με την οποία τοποθετούνται οι καταλήξεις είναι: λέξη-πληθυντικός-κτητικό-τοπική/αφαιρετική-είμαι. Δεν είναι φυσικά απαραίτητο να υπάρχουν όλες αυτές οι καταλήξεις σε μια λέξη:

• öğertmenim – είμαι δάσκαλος (λέξη-είμαι)
• öğretmeniniziz – είμαστε δάσκαλοί σας (λέξη-κτητικό-είμαι)
• öğrencilerimizdensiniz – είστε απ‘ τους μαθητές μας (λέξη-πληθυντικός-κτητικό-αφαιρετική-είμαι)
• evindeyiz – είμαστε στο σπίτι του (λέξη-κτητικό-τοπική-είμαι)
• evlerindeler – (αυτοί) είναι στα σπίτια τους (λέξη-κτητικό-τοπική-είμαι)
  

ΣΤΟΝ ΑΟΡΙΣΤΟ

• Ο αόριστος του «είμαι» είναι οι ίδιες οι καταλήξεις των ρημάτων στον αόριστο.
• Όταν η λέξη λήγει σε φωνήεν, στο τέλος της προστίθεται ένα ευφωνικό -y-: evdeydik, odadaydı…
  

• Η ερώτηση του «είμαι» σχηματίζεται με το ερωτηματικό μόριο mi (mı, mu, mü) στο κατάλληλο πρόσωπο:

ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΑ

• Ο μέλλοντας του «είμαι» σχηματίζεται με το ρήμα «olmak» (είμαι, γίνομαι, παθαίνω κάτι).
  • hazır olacağım – θα είμαι έτοιμος
  • işte olmayacağım – δε θα είμαι στη δουλειά
  • orada olamayacağım – δε θα μπορέσω να είμαι εκεί