Η κατάληξη -(y)-ış/-/-/-üş δημιουργεί ουσιαστικά από ρήματα. Μπαίνει μετά τη ρίζα του ρήματος. Αν αυτή τελειώνει σε φωνήεν, τότε χρησιμοποιούμε το γράμμα –y-. Το φωνήεν καθορίζεται από τον κανόνα αρμονίας της κατάληξης.

Παραδείγματα:
yürüyüş – πορεία
görüş – άποψη
dur – στάση
satış – πώληση
anlayış – κατανόηση
gel – ερχομός
kapanış – κλείσιμο
bekleyiş – αναμονή
alışver – ψώνια, αγορές (δούναι και λαβείν)