Οι προσωπικές αντωνυμίες (kişi adılları)

Οι προσωπικές αντωνυμίες στα τούρκικα είναι οι εξής:

Παραδείγματα:

• Onu gördünüz mü? – Τον είδατε;
• Kitabı bana ver – Δώσε μου (=σε μένα) το βιβλίο.
• Bizde araba yok – Δεν έχουμε αυτοκίνητο.
• Sizler nasılsınız ? – Εσείς πώς είστε;

1. Να σημειώσουμε ότι δεν υπάρχουν γένη. Έτσι «Ο» μπορεί να σημαίνει αυτός, αυτή ή αυτό.
2. Με τη γενική πτώση των προσωπικών αντωνυμιών (δικό μου, δικό σου κλπ) φτιάχνουμε τα κτητικά.
3. Για να «υπερβάλλουμε» ακόμα περισσότερο, μπορούμε να βάλουμε καταλήξεις πληθυντικού στις προσωπικές αντωνυμίες biz και siz: δηλαδή αντί για το «απλό» biz βάζουμε bizler (bizlere, bizlerde, bizlerden, bizleri, bizlerin) και αντίστοιχα sizler. Στα ελληνικά αυτά μεταφράζονται κανονικά ως «εμείς» και «εσείς».
4. Χρήση του biz αντί για το ben, δηλώνει κομπασμό.
5. Το siz αντί για το sen, δηλώνει ευγένεια.

Η λέξη «kendi» (εαυτός, ο ίδιος) με κτητικές καταλήξεις επίσης χρησιμοποιείται σαν προσωπική αντωνυμία:

Παραδείγματα:

• Bu kendi evim – Αυτό είναι το δικό μου σπίτι.
• Ahmet’in kendisi söyledi – Ο ίδιος ο Αχμέτ το είπε.
• Kendisiyle görüştüm – Τα είπα με τον ίδιο.
• Kendinize iyi bakın – Να προσέχετε τον εαυτό σας.

1. Μπορεί να έχουμε χρήση και της προσωπικής αντωνυμίας και του kendi, για έμφαση: ben kendim yaptım – εγώ, ο ίδιος, το έκανα.
2. Χρησιμοποιείται και διπλό: kendi kendine söyleniyor – μουρμουρίζει/γκρινιάζει μόνος του.