Η τουρκική γραμματική

Η τουρκική γραμματική

Η τουρκική γλώσσα διαφέρει από τις ινδοευρωπαϊκές σε αρκετά σημεία. Η εκμάθησή της είναι μια πρόκληση για τους ελληνόφωνους, λόγω των διαφορών που υπάρχουν.
Η κύρια δυσκολία βρίσκεται στο συντακτικό, το οποίο ακολουθεί συνήθως τη διάταξη «υποκείμενο-αντικείμενο-ρήμα». Για τη σωστή χρήση της γλώσσας απαιτείται η εξοικείωση με πλήθος από «εξωτικές» γλωσσικές καταστάσεις (π.χ. την έλλειψη του ρήματος έχω). Αυτό είναι και στο στοιχείο που κάνει την γλώσσα ενδιαφέρουσα.
Η γλώσσα είναι συγκολλητική, πράγμα που σημαίνει ότι οι λέξεις παίρνουν καταλήξεις χωρίς να μεταλλάσσονται οι ίδιες (ev = σπίτι, evler=σπίτια, evleri=τα σπίτια τους, evlerinden=από τα σπίτια τους).
Δεν υπάρχουν ανώμαλα ρήματα & γένη! Δεν υπάρχουν άρθρα και προθέσεις. Υπάρχουν όμως στη θέση τους δεκάδες καταλήξεις (όπως φαίνεται και στο παραπάνω παράδειγμα).
Το ευχάριστο είναι ότι η γραμματική είναι πεπερασμένη. Οι κανόνες είναι γενικοί και οι εξαιρέσεις είναι πραγματικά ελάχιστες.

Σημείωση:
Για τυχόν παραλήψεις που διαπιστώσετε, ή για διορθώσεις, μη διστάσετε να επικοινωνήστε μαζί μου.

Περιεχόμενα του ιστοτόπου:

• Βασικές γνώσεις γραμματικής
  

  
  

  • Αρμονία φωνηέντων
  • Αρμονία φωνηέντων κατάληξης
  • Πληθυντικός αριθμός
  • Πτώσεις (γενική, αιτιατική, τοπική, δοτική, αφαιρετική)
  • Κτητικές καταλήξεις
  • Απώλεια τελευταίου φωνήεντος
  • Αριθμοί
  • Η ώρα
• Ουσιαστικά
  

  
  

  • Υποκοριστικά
• Ρήματα
  

  
  

  • Απαρέμφατο
  • Χρόνοι (ενεστώτας, μέλλοντας, αόριστος, geniş zaman, παρατατικός)
  • Εγκλίσεις (προστακτική, ευκτική)
  • Βοηθητικά ρήματα (είμαι, έχω, μπορώ, πρέπει)
  • Αυτοπαθή ρήματα
  • Παθητική φωνή
  • Ετεροπροσωπία
• Ρηματικά παράγωγα
  

  
  

  • Συνδετικά
  • Τροπικά
    
• Μετοχές
  

  
  

  • Μετοχές με κατάληξη -en
  • Μετοχές με κατάληξη -r
  • Μετοχές με κατάληξη -ecek
• Αντωνυμίες (ερωτηματικές, προσωπικές, δεικτικές)