Τα πάθη των φθόγγων είναι οι αλλαγές που συμβαίνουν στους ήχους μιας λέξης όταν αυτή συνδέεται με κάποιο επίθημα ή με άλλη λέξη. Οι φθόγγοι, δηλαδή οι ήχοι της γλώσσας, δε μένουν πάντα ίδιοι· συχνά μεταβάλλονται για να διευκολύνουν την προφορά ή να διατηρήσουν τον ρυθμό και την αρμονία της γλώσσας.
Στα τουρκικά, τα πάθη των φωνηέντων συχνά αποτελούν βασικό στοιχείο της φωνητικής αρμονίας.
Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που καθορίζουν πώς αλλάζουν τα σύμφωνα ή τα φωνήεντα όταν σε μια λέξη προστίθεται κάποιο επίθημα.
Για παράδειγμα, όταν μια λέξη λήγει σε κάποιο από τα άηχα σύμφωνα όπως τα ç, k, p, t, συνήθως αυτό το σύμφωνο τρέπεται σε c, ğ, b, d αντίστοιχα όταν στη λέξη προστίθεται επίθημα που ξεκινά με φωνήεν.
Άλλο συχνό φαινόμενο είναι η αποβολή ή προσθήκη ενός φθόγγου για λόγους ευφωνίας, ώστε η γλώσσα να ρέει ομαλά και να διατηρεί έναν αρμονικό ήχο, χαρακτηριστικό της τουρκικής. Η κατανόηση αυτών των αλλαγών είναι απαραίτητη για τη σωστή προφορά και γραφή των λέξεων.
Στα τουρκικά συμβαίνουν πάθη φθόγγων κυρίως κατά την προσθήκη επιθημάτων. Όπως και στα ελληνικά, υπάρχουν πάθη φωνηέντων και πάθη συμφώνων. Τα πάθη μπορεί να συμβούν τόσο στη λέξη όσο και στο επίθημα. Συγκεκριμένα: