Όταν η λέξη τελειώνει σε ένα από τα σύμφωνα ç, g, k, p, t, πριν απ' το οποίο υπάρχει φωνήεν και δέχεται οποιοδήποτε επίθημα που ξεκινά από φωνήεν (όπως για παράδειγμα γενική, δοτική, αιτιατική κ.ά), είναι δυνατόν το τελευταίο αυτό σύμφωνο να αλλάξει:
Το "ç" μετατρέπεται σε "c"
ağaç > ağaca çekiç > çekicin ilaç > ilacım
Το "g" μετατρέπεται σε "ğ"
psikolog > psikoloğa katalog > kataloğunΤο "k" μετατρέπεται σε "ğ"
sokak > sokağımız ekmek > emkeğin bardak > bardağa
Το "p" μετατρέπεται σε "b"
dolap > dolabı çorap > çorabın şarap > şaraba
Το "t" μετατρέπεται σε "d"
adet > adedi kağıt > kağıdı kanat > kanadı
Γραφή κυρίων ονομάτων
Στο γραπτό λόγο, στα κύρια ονόματα, ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται (αλλά εφαρμόζεται στον προφορικό λόγο).
Έτσι, γράφουμε: Zeynep'in αλλά διαβάζουμε "Zeynebin".
Υπάρχει κανόνας;
Δυστυχώς είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις στην τουρκική γραμματική που δεν υπάρχει γενικός κανόνας για το σε ποιες λέξεις γίνεται αυτή η αλλαγή και σε ποιες όχι.
Υπάρχει περίπτωση να έχουμε αλλαγή του τελικού συμφώνου ακόμα κι αν το προηγούμενό του γράμμα είναι σύμφωνο:
kalp > kalbin harç > harcın
Συνήθως (αλλά όχι πάντα) οι μονοσύλλαβες λέξεις δεν αλλάζουν: iç > içiniz çöp > çöpü tek > teki
όμως: çok > çoğu kap > kabımız gök > göğe
Τι μπορώ να κάνω;
Δες εδώ για ενδεικτικό κατάλογο λέξεων που λήγουν σε ç, g, k, p, t.