Κατηγορία: επίθημα

επίθημα

Η κατάληξη -it/-ıt/-üt/-ut

Η κατάληξη –it/-ıt/-üt/-ut δημιουργεί ουσιαστικά από τη ρίζα ρημάτων, επιθέτων και άλλων ουσιαστικών. Το φωνήεν της κατάληξης δεν χρησιμοποιείται όταν η αρχική λέξη λήγει σε φωνήεν, αλλιώς ακολουθεί τον κανόνα της αρμονίας των καταλήξεων: Ρήματα: anmak (μνημονεύω)- anıt (μνημείο) yapmak(κατασκευάζω) – yapıt (δημιούργημα) taşımak (μεταφέρω) – taşıt (όχημα) geçmek (περνώ) – geçit (πέρασμα) kesmek (τέμνω) – …

επίθημα

Η κατάληξη -gi/-gı/-gü/-gu

Η κατάληξη –gi/-gı/-gü/-gu προστίθεται σε ρίζες ρημάτων για να σχηματίσει ουσιαστικά. Το φωνήεν της κατάληξης καθορίζεται από την αρμονία της κατάληξης: sevmek (αγαπώ) – sevgi (αγάπη) bilmek (ξέρω) – bilgi (γνώση) salmak (εκκρίνω)- salgı (έκκριμα) saymak (σέβομαι) – saygı (σεβασμός) dönmek (περιστρέφομαι) – döngü (περιστροφή) örmek (πλέκω) – örgü (πλέξιμο) bulmak (βρίσκω) – bulgu (εύρημα) …

επίθημα

Οι καταλήξεις -ce/-ca/-çe/-ça

Οι καταλήξεις –ce/-ca/-çe/-ça σχηματίζουν διάφορες λέξεις. Άν η αρχική λέξη λήγει σε ένα από τα άφωνα σύμφωνα, το –c της κατάληξης μετατρέπεται σε –ç. Το φωνήεν της κατάληξης e ή a καθορίζεται από τον κανόνα της αρμονίας των φωνηέντων, βάσει του τελευταίου φωνήεντος της λέξης. Οι χρήσεις της κατάληξης είναι: Με κύρια ονόματα σχηματίζουν ονόματα …

επίθημα

Η κατάληξη -baz

Η κατάληξη –baz, προέρχεται από τα πέρσικα (bāz باز) και έχει την έννοια «αυτός που παίζει». Παραδείγματα: cambaz (can ψυχή, ζωή), ακροβάτης (αυτός που παίζει με τη ζωή του) çenebaz (çene σαγόνι), πολύλογος (αυτός που παίζει το σαγόνι του) düzenbaz (düzen τάξη, διάταξη, διαρρύθμιση), κατεργάρης (αυτός που παίζει την τάξη) hilebaz (hile εξαπάτηση), απατεώνας sihirbaz …

επίθημα

Η κατάληξη -gil

Η κατάληξη –gil δηλώνει ενδιαφέρον και κατασκευάζει ουσιαστικά από πρόσωπα, συγγενείς και τίτλους, δημιουργώντας οικογενειακά ονόματα και ονόματα ομάδων. Στην τρέχουσα τουρκική η κατάληξη χρησιμοποιείται κυρίως στον προφορικό λόγο (σε συγκεκριμένες περιοχές της Τουρκίας) και δεν επηρεάζεται από κανέναν κανόνα αρμονίας φωνηέντων, δηλαδή παραμένει πάντοτε ως έχει. Όταν προσκολλάται σε κύρια ονόματα δεν χρησιμοποιούμε την απόστροφο. Παραδείγματα: Ahmet …

επίθημα

Η κατάληξη -(i)msi

Η κατάληξη -(ı)msı, -(i)msi, -(u)msu, -(ü)msü προσκολλάται σε ουσιαστικά και επίθετα και προσδίδει την έννοια του παρόμοιου ή του υποκοριστικού. Χρησιμοποιείται ευρέως από παλιά, αλλά συναντάται κυρίως σε χρώματα και αισθήσεις. Το φωνήεν της κατάληξης ακολουθεί την αρμονία των φωνηέντων. Το πρώτο φωνήεν της κατάληξης χρησιμοποιείται όταν η λέξη τελειώνει σε σύμφωνο. Παραδείγματα: yeşil (πράσινο) …

επίθημα

Η κατάληξη -dâr

Η κατάληξη -dâr (دار) προέρχεται από τα περσικά και έχει την έννοια της κατοχής. Στα τουρκικά τη συναντούμε συχνά ως κατάληξη σε ουσιαστικά με αραβική προέλευση. Στην τρέχουσα τουρκική γλώσσα η χρήση της είναι περιορισμένη και δεν υπακούει σε κάποιον κανόνα αρμονίας φωνηέντων.Υπακούει όμως στον κανόνα των άφωνων συμφώνων. Επιπλέον, μετά από την απλοποίηση της …

επίθημα

Η κατάληξη -inç

Η κατάληξη -(ı)nç/-(i)nç/-(u)nç/-(ü)nç μπαίνει σε ρίζες ρημάτων και σχηματίζει ουσιαστικά και επίθετα. Αν η ρίζα του ρήματος λήγει σε φωνήεν, τότε χάνεται το αρχικό φωνήεν της κατάληξης, αλλιώς αυτό καθορίζεται από τον κανόνα αρμονίας της κατάληξης. Αν η ρίζα του ρήματος λήγει σε –n, τότε η κατάληξη μετατρέπεται σε –ç. Επίθετα:korkunç – φοβερόςgülünç – γελοίοςkıskanç …

επίθημα

Η κατάληξη -i

Η κατάληξη –ı/-i/-u/-ü μπαίνει σε ρίζες ρημάτων και είναι μια από τις συχνότερες καταλήξεις ουσιαστικών και επιθέτων. Το φωνήεν της κατάληξης καθορίζεται από τον κανόνα αρμονίας της κατάληξης. Χρησιμοποιείται κυρίως σε μονοσύλλαβα ρήματα. Επίθετα:dolu – γεμάτοςşaşı – αλλήθωροςölü – νεκρόςsıkı – σφιχτός Ουσιαστικά:yapı – δομήkorku – φόβοςsayı – αριθμόςyazı – γραπτό Η κατάληξη αυτή μπαίνει …

επίθημα

Η κατάληξη -gen

Η κατάληξη –gan/-gen/-kan/-ken μπαίνει σε ρίζες (κυρίως δισύλλαβων) ρημάτων και είναι μια κατάληξη ουσιαστικών και επιθέτων. Το –g– της κατάληξης γίνεται –k– όταν η ρίζα τελειώνει σε ένα από τα άφωνα σύμφωνα. Το φωνήεν της κατάληξης καθορίζεται από τον κανόνα αρμονίας των φωνηέντων. Επίθετα: çekingen – συγκρατημένος çalışkan – εργατικός konuşkan – ομιλητικός yapışkan – …