Κατηγορία: B1

B1

Μετοχές (ortaç)

Η μετοχή στα τούρκικα (ortaç, sıfat-fiil ή sıfat-eylem) είναι κατά ένα μέρος επίθετο (sıfat) και κατά ένα μέρος ρήμα (fiil ή eylem) και ανήκει στην κατηγορία των ρηματοειδών (fiilimsi ή eylemsi). Σχηματίζονται από τη ρίζα του ρήματος με διάφορες καταλήξεις: Μετοχές με κατάληξη -en Μετοχές με κατάληξη -r Μετοχές με κατάληξη -ecek Μετοχές με κατάληξη …

B1

Υποθετική έγκλιση (şart kipi)

Ο υποθετικός λόγος στα τούρκικα θεωρείται έγκλιση, της οποίας τα επιθέματα μοιάζουν, αλλά δεν πρέπει να συγχέονται, με αυτά της ευκτικής-υποθετικής (η μόνη τους διαφορά είναι στο γ’ πρόσωπο του πληθυντικού). Τα επιθέματα αυτά είναι τα: –(y)sem/-sam, –(y)sen/-san, –(y)se/-sa, –(y)sek/-sak, –(y)seniz/-sanız, –lerse/-larsa, τα οποία μπαίνουν μετά τη ρίζα του ρήματος. Το ευφωνικό γράμμα –y– μπαίνει …

B1

Ευκτική-υποθετική έγκλιση (dilek-şart kipi)

Η ευκτική-υποθετική έγκλιση έχει δυο χρήσεις επειδή μπορεί να δηλώνει:α) ευχή (keşke arabam olsa = μακάρι να είχα αυτοκίνητο)β) προϋπόθεση για την εκπλήρωση άλλης ενέργειας (bunu alsak ne güzel olurdu = τι ωραία που θα ήταν αν το παίρναμε αυτό) Πώς σχηματίζεται: Με τα επιθέματα –sem/-sam, –sen/-san, –se/-sa, –sek/-sak, –seniz/-sanız, –seler/-salar, τα οποία μπαίνουν μετά …

B1

Μετοχές με κατάληξη -diği

tek bildiğim, hiçbir şey bilmediğimdir   Οι μετοχές αυτές αναφέρονται σε παρελθοντικό χρόνο ή ενεστώτα και σχηματίζονται με βάση τις μετοχές με κατάληξη -dik, στις οποίες για να υποδηλώσουμε το πρόσωπο προσθέτουμε τις κτητικές καταλήξεις του κατάλληλου προσώπου. Η μετοχή που προκύπτει μπορεί να πάρει πτώσεις. Το υποκείμενο μπαίνει πάντοτε σε γενική πτώση. Benim aldığım …

B1

Μετοχές με κατάληξη -(y)en/-(y)an

Οι μετοχές με κατάληξη -(y)en/-(y)an έχουν την έννοια ο οποίος/η οποία/το οποίο (αναφορικές αντωνυμίες στα ελληνικά). Ως αντιστοιχία στην ελληνική γραμματική, μπορούμε να τις παραλληλίσουμε με τις παθητικές μετοχές. Μπορούν είτε να προσδιορίσουν ουσιαστικά, είτε μόνες τους να γίνουν οι ίδιες ουσιαστικά, οπότε παίρνουν πτώσεις κανονικά. Σχηματίζονται πάντοτε από ρίζες ρημάτων, οι οποίες με τη …

B1

Παθητική φωνή (edilgen çatı)

● Η παθητική φωνή σχηματίζεται με την προσθήκη ενός γράμματος ή μιας συλλαβής μετά τη ρίζα του ρήματος: Αν η ρίζα τελειώνει σε σύμφωνο πλην του -l, η παθητική φωνή σχηματίζεται με τη συλλαβή -il (-ıl, -ül, -ul). Το φωνήεν της κατάληξης καθορίζεται από την αρμονία των φωνηέντων. yapmak – yapılmak dökmek – dökülmek sormak – …

B1

Αναγκαιότητα (gereklilik kipi)

● Το ρήμα «πρέπει» δεν υπάρχει στα τούρκικα. Η αναγκαιότητα δηλώνει υποχρέωση ή υπόθεση και αποτελεί έγκλιση και σχηματίζεται με τρεις τρόπους: Προσθέτοντας τις συλλαβές –meli (ή –malı) στη ρίζα του ρήματος και με τις καταλήξεις του «είμαι». Βάζοντας κτητικές καταλήξεις στο απαρέμφατο του ρήματος και με τη χρήση βοηθητικών ρημάτων ή του lazım. Βάζοντας …